Ακριβά vs. φθηνά websites
Γιάννης Κωνσταντακόπουλος, στις 13 May 2009 · Εργασία στο IT ·
Η μάχη του ακριβού με το φθηνό είναι τόσο παλιά όσο το εμπόριο. Είτε πρόκειται για υπηρεσίες, είτε για προϊόντα το σκηνικό μοιάζει με ένα ρινγκ όπου οι μονομάχοι, ο άνθρωπος που αγοράζει και αυτός που πουλάει, θα μάχονται για πάντα. Τι σημαίνει όμως ακριβό, τι φτηνό και ποιος νικάει στο τέλος;
Ας φτιάξουμε το σκηνικό: ζούμε σε μια περίοδο όπου οικονομική κρίση αγγίζει όλους - τουλάχιστον σε ψυχολογικό επίπεδο. Η αγορά προσπαθώντας να επιβιώσει κατεβάζει τις τιμές. Η ανάγκη για δημιουργία ή επανασχεδίαση websites είναι σαν ένα ποτάμι που δε γυρίζει πίσω. Υφίσταται. Ο καθένας που προσφέρει υπηρεσίες στο χώρο προσπαθεί να ανταπεξέλθει και στον ανταγωνισμό και στη διάθεση του πελάτη να επενδύσει λιγότερα χρήματα.
Σκοτώνοντας τις τιμές
Όποιος έχει, έστω και λίγο, παίξει με την αγορά καταλαβαίνει ότι στο πιο πάνω σκηνικό πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα χρεώνει την ίδια υπηρεσία π.χ. website design πιο φτηνά και κάποιος άλλος πιο ακριβά.
Έτσι, το να πει κάποιο design agency ότι “θα προσπαθήσω να είμαι ο πιο φτηνός για να πάρω περισσότερες δουλειές” είναι χαμένο παιχνίδι. Ακόμα και αν κάποιος βγει στο ρινγκ αποφασισμένος να σκοτώσει τις τιμές, πάντα θα υπάρχει ένας π.χ. ταλαντούχος φοιτητής που θα χρεώνει λιγότερο. Πρόκειται για μία εσφαλμένη τακτική που κατά τη γνώμη μου οδηγεί γρήγορα στο κλείσιμο της εταιρείας.
Ωστόσο, υπάρχουν εταιρείες οι οποίες επιβιώνουν και εν γνώσει τους κρατάνε το κόστος σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Αυτό σημαίνει ότι προβάλλουν αυτό το πλεονέκτημά τους στο προφίλ τους, ρίχνοντας παράλληλα το επίπεδο της δουλειάς τους. Η εξίσωση είναι:
χειρότερη δουλειά x περισσότεροι πελάτες = κερδοφορία
Πλεονέκτημα: γίνονται προσιτές σε περισσότερο κόσμο.
Μειονέκτημα: μπαίνουν σε ένα παιχνίδι λυσσαλέου ανταγωνισμού, γιατί οι περισσότερες εταιρείες ακολουθούν αυτό το δρόμο.
Εξαπατημένοι επιχειρηματίες
Πιστεύω ή θέλω να πιστεύω ότι έχουμε αρχίσει να ξεπερνάμε το σκεπτικό “χρειάζομαι ένα φτηνό website, απλώς για να μπω κι εγώ στο χάρτη του Internet”. Στα προηγούμενα χρόνια είδαμε εκατοντάδες επιχειρηματίες να δημιουργούν μια φτηνή ιστοσελίδα. Μια ιστοσελίδα που είχε αναποτελεσματικά κείμενα, κακό design και χωρίς κανένα επιχειρηματικό σχέδιο πίσω από αυτή.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είχαν καμία γνώση του χώρου, έβλεπαν το Internet σαν την κότα που θα τους γεννήσει χρυσά αυγά και σήμερα έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους απέναντι στο μέσο. Δυστυχώς, αυτοί οι επιχειρηματίες εξαπατήθηκαν ηθελημένα ή μη από agencies που ή δεν ήξεραν τη δουλειά τους ή έπαιξαν με την εξίσωση της προηγούμενης ενότητας.
Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι βλέπουν ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω για να κάνουν το website τους προέκταση της επιχείρησής τους. Έχοντας την προηγούμενη εμπειρία ως δεδομένο φοβούνται να επενδύσουν ξανά και πιο δυναμικά αυτή τη φορά. Το αποτέλεσμα; Βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Ο άλλος δρόμος
Τι είναι όμως ένα website;
- Είναι το design του. Η αισθητική του, το look and feel, η πλοήγηση, η χρηστικότητα κλπ.
- Είναι ο τρόπος με τον οποίο δουλεύει και οι δυνατότητες που δίνει στον επισκέπτη του να εκτελέσει συγκεκριμένες ενέργειες σε αυτό
- Είναι τα κείμενά του που επικοινωνούν συγκεκριμένα μηνύματα στον επισκέπτη
- Είναι η προώθησή του και η δυνατότητα να το βρίσκει εύκολα ο μέσος επισκέπτης
- Είναι η αποτελεσματικότητα του και ο τρόπος με τον οποίο φέρνει τα χρήματά του πίσω
- Είναι η χαρά, ο ενθουσιασμός, η αίσθηση της ποιότητας και της υπεροχής που φέρνει στον κάτοχό του
Φυσικά, μέσα στην παραπάνω λίστα βρίσκονται δεκάδες άλλες λειτουργίες και μηχανισμοί. Ένα website είναι ένας ζωντανός οργανισμός που υπάρχει κι εξελίσσεται παράλληλα με τον κάτοχό του.
Αν θα έπρεπε στην παραπάνω λίστα να επιλέξω τι είναι πιο καθοριστικό, θα διάλεγα το τελευταίο. Η χαρά, ο ενθουσιασμός, η αίσθηση της ποιότητας και της υπεροχής είναι, πιστεύω, αυτό που κινεί τα γρανάζια των μηχανών όλων των εταιρειών του κόσμου. Είναι ο καθρέφτης της πίστης για επιτυχία. Πόσο κοστίζει σε χρήματα η χαρά, η ελπίδα για επιτυχία, η αίσθηση της ποιότητας;
Μετά απ’ όλα αυτά το ερώτημα που προκύπτει και που ποτέ δεν μπόρεσα να απαντήσω είναι: πώς ένα website μπορεί να έχει όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά όταν δεν έχει επενδυθεί χρόνος, κόπος και χρήμα σε αυτό;
Το φθηνό που είναι ακριβό
Ας επιστρέψουμε στο ερώτημα της αρχής: “τι είναι φτηνό και τι ακριβό website;”
Κάποιες πιθανές σκέψεις:
- Μήπως τα αποτυχημένα websites που δεν προσέφεραν τίποτα όλα αυτά τα χρόνια είναι τα ακριβά websites, είναι αυτά που αναγκάζουν σήμερα τους επιχειρηματίες να επενδύσουν ξανά σε αυτά; (Ας μην ξεχνάμε ότι επένδυση δε σημαίνει μόνο χρήμα. Σημαίνει δέσμευση, ένταση και ψυχολογική προσπάθεια.)
- Μήπως η επένδυση στην ποιότητα είναι η επιλογή που έχει βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα ωφέλη και θέτει τις βάσεις για τη μακροημέρευση ολόκληρης της επιχείρησης; Αν ναι, πόσο ακριβά είναι αυτά τα websites άραγε;
- Μήπως οι πελάτες μας πρέπει να γίνουν πιο απαιτητικοί κι εμείς καλύτεροι στη δουλειά μας;
- Μήπως ήρθε η ώρα να θέσουμε το όλο θέμα κάτω από ένα πιο ολιστικό σκεπτικό;
Φυσικά, η κάθε αγορά πάντα θα έχει ανάγκη όλες τις πιθανές λύσεις. Απλώς πιστεύω ότι ακόμα και σε εποχές φόβου και οικονομικής δυσπραγίας το να σταθεί μία επιχείρηση όρθια δε σημαίνει απαραίτητα ότι μειώνει τις τιμές της. Αντίθετα, μπορεί να επενδύσει στην ποιότητα που εκλείπει τις εποχές αυτές και να πάει πολύ καλύτερα. Αν βέβαια είναι σε θέση να την προσφέρει.
Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Σχεδιάζει κι αναπτύσσει websites και γράφει κείμενα για το Web. Στο τέλος, μιλάει για όλα αυτά, με στόχο το Web να είναι χρήσιμo, εκτός από όμορφo. Είναι μέλος του ILG, που ανήκει στο Web Standards Project. Θα τον βρείτε στο porcupine colors.
{6 σχόλια ως τώρα } + Νέο σχόλιο
Αλέξανδρος Λίγγρης
Το κείμενο σου με έβαλε σε σκέψεις. Μία από αυτές είναι ότι: Το web είναι ένας χώρος που ο απλός χρήστης πρέπει να έχει άποψη για όλα τα site του κόσμου πέρα από το δικό του. Και ναι πρέπει να πληρώσει καλά γι αυτό, ειδικά στην κρίση γιατί τότε είναι που έχει ανάγκη να βρει εξόδους. Πρέπει αμέσως να πάει στην λίγο πιο ακριβή αλλά αξιόπιστη λύση γιατί αλλιώς θα το φτιάξει 2 και 3 φορές από την αρχή τη σελίδα με τον ταλαντούχο φοιτητή ή την ατάλαντη εταιρία. Δεν υπάρχει φθηνή δουλειά που να μπόρεσε να φέρει ολοκληρωμένα αποτελέσματα. Είναι σχεδόν αδύνατο και μεγάλη κουβέντα.
dealsend
Δεν ξέρω τίποτα απο τον σχεδιασμό σελίδων, αλλά νομίζω οτι ξέρω αρκετά απο πωλήσεις.
Έχω καταλήξει λοιπόν σε μερικά συμπεράσματα:
1. Όλοι οι πελάτες δεν κάνουν για μένα ή Εγώ δεν κάνω για όλους τους πελάτες.
2. To προίον ή υπηρεσία η οποία παρέχω - προσπαθώ να την προωθήσω, την εμπιστεύομαι και την πουλάω, απο εκεί και πέρα, αυτό που κάνω πάντα είναι μια μικρή διερεύνηση αναγκών. Μπορεί κάτι που πρσφέρω εγώ να μην είναι τελικά ανάγκη για τον καταναλωτή μου.
[και εκεί ανάλογα τι θέλω να κάνω, πουλάω ή όχι]
3. Μερικές φορές είναι καλύτερο να ΜΗΝ πουλήσεις.
——
Ας ξεκαθαρίσουμε τώρα τις θεωρίες πιο πρακτικά:
Αν υποθέσουμε οτι απλά θέλω να μπω στο παιχνίδι του Ιντερνετ. Αυτό είναι μια ανάγκη που πρέπει εσύ να διακρίνεις, τι σημαίνει απλά; Χμ! Απλά σημαίνει φτηνά!
Ας πούμε οτι πουλάω αυτοκίνητα, έρχεται ένας και θέλει ένα αυτοκίνητο με 2000ευρώ, για μένα είναι ηλίθια αγορά, θα το πάρει και σε 6 μήνες θα το πετάξει. Για αυτόν είναι η ανάγκη του και η επιλογή του, θα του εξηγήσω οτι δεν είναι ασφαλές, ότι μπορεί να χαλάσει...αλλά στο τέλος τι θα κάνω; Αυτο εξαρτάται καθαρά απο εμένα.
Δεν θεωρώ κακό συνάδελφο κάποιον που πουλάει ένα τέτοιο παλιάμαξο. Θεωρώ οτι ικαναποίηση την συγκεκριμένη ανάγκη του πελάτη.
Οταν ο πελάτης αποκτήσει λεφτά ή τελικά καταλάβει οτι πρέπει να διαθέσει περισσότερα χρήματα είναι πολύ πιθανό να έρθει σε μένα ξανα κι ας του είχα πουλήσει το “κακο” αυτοκίνητο.
Είναι λοιπόν θέμα ειλικρίνειας.
—-
Κι επειδή η κουβέντα μπορεί να πάει πολύ μακριά...
Στο χέρι του καθενός είναι να δει σε τι αγορά θα μπεί:
Φτηνό και της κακιάς ώρας; Fair Enough, αν υπάρχει ζήτηση θα υπάρχει και προσφορά.
Πιο ακριβό; Same here.
Όσο λοιπόν κι αν προσωπικά υποτιμώ τα Κινέζικα ρούχα αντιλαμβάνομαι οτι υπάρχουν συνάνθρωποί μου που θα τα αγοράζουν γιατί νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια με 3 μπλουζάκια των 5 ευρώ απο ένα των 15….
Κι όλα αυτά ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ανοίγουν δρόμο για το γνωστό ξεσκαρτάρισμα, η αγορά κρατάει μόνο αυτούς που αξίζουν.
Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
@Αλέξανδρος: Συμφωνώ απόλυτα με αυτό το:
Μόνο που το καταλαβαίνει αργότερα ο πελάτης. Μερικές φορές κι εσύ.
@dealsend: Πιστεύω πολύ σε αυτό που λες:
Μου έχει τύχει να πω: “δεν μπορώ να κάνω ένα site τόσο κακό όσο το περιγράφεις”. (Εντάξει, όχι τόσο άκομψα, αλλά αυτή ήταν η κεντρική ιδέα.)
Το αποτέλεσμα να μη θέλει να με ξαναδεί ο πελάτης, αλλά ξέρω ότι βγήκε σε καλό και δικό του και δικό μου.
Αυτό με τα 3 μπλουζάκια των €5 αντί του 1 των €15 είναι μεγάλη αλήθεια. Και είναι καλό ν’ ακούγεται τόσο ωμά.
Δημήτρης Σισκόπουλος
Και όμως είναι πάρα πολλοί ακόμα που ζητάνε “φθηνό site” ή γελάνε γεμάτοι απορία ή αμηχανία μόλις ακούσουν κανένα σοβαρό ποσό... Συνήθως είναι όσοι δεν έχουν ασχοληθεί με το web και νομίζουν ότι είναι κάτι αντίστοιχο της επαγγελματικής τους κάρτας.
Εννοείται πάντως πως υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι πλέον που έχουν καταλάβει την πραγματική δύναμη του web και επενδύουν όπως και όπου πρέπει.
Stelios
Η ειρωνεία είναι ότι υπάρχουν άπειρα ακριβά site χειρότερα από τα πιο φτηνά. Δεν υπάρχει φθηνό ή ακριβό αλλά καλό και κακό. Με την άγνοια του πελάτη και με “πωλητές” που πουλάνε οτιδήποτε, το φθηνό και το ακριβό δεν έχει κανένα νόημα στην ποιότητα του site.
Μπούκλας Μιχάλης
Το θέμα που έθιξες είναι όντως από τα πιο «πονεμένα» στον χώρο. Προσωπικά είμαι προγραμματιστής PHP από το 1997 όταν ακόμη υπήρχε η PHP 3 και ναι το πρόβλημα υπήρχε και τότε. Φυσικά αυτοί που ζούμε από αυτό έχουμε σαν εύκολη λύση να κατηγορούμε τα 20χρονα που μόλις ανακάλυψαν το Joomla, παλιότερα το Mambo και ακόμη παλιότερα το PHP Nuke. Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, ΔΕΝ θα ερχόταν ποτέ σε freelancer ή σε μεγάλη εταιρία κάποιος που είχε στο μυαλό του να δώσει το πολύ 600€, και να έκανε το λάθος θα έφευγε τρέχοντας ακούγοντας την τιμή σου, οπότε ας κάνει και αυτός site.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά οι «εταιρίες» που έχουν επιλέξει τον εύκολο δρόμο. Πλέον βλέπω εταιρίες κατασκευής που τις ξέρω για πάνω από 7-8 χρόνια να έχουν παρατήσει την κατασκευή και να το έχουν ρίξει στις εγκαταστάσεις Joomla και OsCommerce. Απολύουν γραφίστες γιατί ας είναι καλά το template monster, προγραμματιστές γιατί κακά τα ψέματα το Open Source pool καλύπτει τις ανάγκες 7/10 πελατών τους. Φυσικά το ανέντιμο στην υπόθεση κατά τη γνώμη μου είναι ότι δεν πληροφορούν τους πελάτες τους ότι αγοράζουν δωρεάν πλατφόρμα και τους χρεώνουν αστρονομικά ποσά.
Το καλό με το παραπάνω σενάριο είναι ότι επαγγελματίες σαν εμένα δέχονται μετά από ένα χρόνο τους πελάτες που ανακαλύπτουν τι εστί Joomla και OsCommerce και πληρωνόμαστε για τη γνωστή «customia». Δε λέω, καλό το Open Source, αλλά δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Στην Ελλάδα ως γνωστών η ασχετοσύνη κυβερνά, κάποτε μάθανε το Flash και όλα τα site έπρεπε να είναι σε Flash, σήμερα όλα πρέπει να είναι σε Open Source πλατφόρμες.